काठमाडौं–५ मा पौडेलको प्रतिज्ञापत्र सार्वजनिक ! मेडिकल हबदेखि डिजिटल हबसम्मको वाचा

काठमाडौं । काठमाडौं–५ मा चुनावी तापक्रम बढ्दै जाँदा नेपाली कांग्रेसका महामन्त्री प्रदीप पौडेलले आफ्नो १४ बुँदे प्रतिज्ञा पत्र सार्वजनिक गरेका छन्। सामाजिक सञ्जालमार्फत सार्वजनिक उक्त दस्तावेज केवल वाचा सूची मात्र होइन, उनले विगतमा गरेका कामको ‘प्रगति प्रतिवेदन’ र आगामी योजनाको खाका दुवै मिसिएको राजनीतिक दस्तावेज जस्तो देखिन्छ।

कामको दाबीबाट सुरुवात
२०७९ मा सांसद निर्वाचित भएपछि र स्वास्थ्य मन्त्रीको भूमिकामा रहँदा आफूले गरेको पहलले केही ठूला परियोजनामा गति आएको पौडेलको दाबी छ। दोस्रो चरणको चक्रपथ विस्तारमा दबाब, सामाखुशी–टोखा सडक, विष्णुमती र साङ्लेखोला करिडोर, मेलम्ची खानेपानीको विस्तार—यी सबैलाई उनले आफ्नै पहलसँग जोडेका छन्। यसले उनको अभियानलाई एउटा सन्देश दिन खोजेको छ: “मैले सुरु गरिसकेको काम पूरा गर्न फेरि मौका दिनुस्।”

शिक्षा र स्वास्थ्य: ‘स्मार्ट’ र ‘हब’को अवधारणा
पौडेलको प्रतिज्ञा पत्रको ठूलो हिस्सा शिक्षा र स्वास्थ्यमै केन्द्रित छ।
१. सार्वजनिक विद्यालयलाई ‘स्मार्ट स्कूल’ बनाउने
२. नेवारी र तामाङ मातृभाषालाई शिक्षणमा समावेश गर्ने
३. प्रविधिमैत्री कक्षा र निजी–सार्वजनिक साझेदारी
४. स्वास्थ्यतर्फ उनले काठमाडौं–५ लाई ‘मेडिकल हब’ बनाउने लक्ष्य अघि सारेका छन्। क्षेत्रभित्रका प्रमुख अस्पताल—त्रिवि शिक्षण अस्पताल, गंगालाल हृदय केन्द्र, कान्ति बाल अस्पताल—को क्षमता विस्तार गर्ने योजना छ।
५. बुढानीलकण्ठस्थित राष्ट्रिय आयुर्वेद पञ्चकर्म केन्द्रलाई थप व्यवस्थित र आधुनिक बनाउने पनि उनको प्रतिबद्धतामा पर्छ।
६. स्वास्थ्य बीमालाई राष्ट्रिय गौरवको कार्यक्रम बनाउने र यसको दायरा फराकिलो पार्ने उनको अर्को मुख्य बुँदा हो।

डिजिटल इनोभेसन र युवा
पौडेलले युवालाई लक्षित गर्दै क्षेत्रलाई ‘डिजिटल इनोभेसन हब’ बनाउने कुरा गरेका छन्। एआई, डिजिटल मार्केटिङ जस्ता क्षेत्रमा तालिमको व्यवस्था, स्टार्टअपमैत्री कानुन र प्रविधि कम्पनीलाई अन्तर्राष्ट्रिय बजारमा विस्तारका लागि कानुनी सुरक्षा—यी विषय उनको घोषणापत्रलाई परम्परागत विकास एजेन्डाभन्दा अलि फरक बनाउँछन्। इन्टरअपरेबल डेटा एक्सचेन्ज प्रणाली अनिवार्य गर्ने र नेपालकै ‘लार्ज ल्यांग्वेज मोडल’ विकासमा पहल गर्ने प्रतिबद्धता उनको प्रविधि–केन्द्रित सोचको संकेत हो।

पूर्वाधार, यातायात र सहरी व्यवस्थापन
काठमाडौं–५ को प्रमुख समस्या ट्राफिक, ढल र अव्यवस्थित सहरी विस्तार हो। पौडेलले:
१. नारायणगोपाल चोकमा अन्डरपास र फ्लाइओभर
२. टोखा–छहरे सुरुङमार्ग
३. रसुवा–केरुङ मार्गलाई व्यापारिक लाइफलाइन
४. मास ट्रान्सपोर्ट प्रणाली र डिजिटल भुक्तानी
जस्ता योजनालाई प्राथमिकतामा राखेका छन्। साथै टुकुचा, धोबिखोला, सामाखुशी र साङ्ला खोलाको ढल तथा बाढी व्यवस्थापनका लागि स्ट्रोम वाटर ड्रेनेज प्रणाली विकास गर्ने वाचा पनि छ।

संस्कृति, पर्यटन र खुला स्थान
हाँडीगाउँ, मालिगाउँ, पञ्चकुमारी, भाटभटेनी, धुम्बाराही लगायतका ऐतिहासिक क्षेत्रलाई ‘ओपन म्युजियम’ अवधारणामा विकास गर्ने योजना रोचक छ। टोखाको बिस्का नखः, पाँहाचर्हे, चोखःते नारायणजात्राजस्ता पर्वलाई ब्रान्डिङ गरी पर्यटनसँग जोड्ने सोच उनले अघि सारेका छन्। धनेश्वर खेल मैदानलाई राष्ट्रियस्तरमा स्तरोन्नति र भूत्हया दह क्षेत्रलाई पिकनिक तथा ध्यान केन्द्रका रूपमा विकास गर्ने प्रस्तावले ‘हरियाली र खुला स्थान’लाई पनि एजेन्डामा राखेको देखिन्छ।

राजनीतिक सन्देश के हो?
पौडेलको प्रतिज्ञा पत्र हेर्दा तीनवटा स्पष्ट सन्देश देखिन्छ । 
१. काम गरिरहेको नेता – विगतका परियोजनालाई आफ्नो उपलब्धि देखाउँदै निरन्तरताको माग।
२. प्रविधिमैत्री दृष्टि – एआईदेखि डिजिटल गभर्नेन्ससम्मको कुरा।
३. स्थानीय पहिचानसँग जोडिएको विकास – संस्कृति र पर्यटनलाई आर्थिक लाभसँग जोड्ने प्रयास।

उनको घोषणापत्र परम्परागत ‘सडक–ढल–पुल’ एजेन्डामा सीमित छैन, तर ती विषयलाई छोडेको पनि छैन। बरु भौतिक पूर्वाधार, डिजिटल रूपान्तरण र सांस्कृतिक पुनर्जागरणलाई एउटै फ्रेममा राख्ने प्रयास देखिन्छ। अब प्रश्न मतदाताको हो—के उनीहरूले निरन्तरता रोज्छन्, वा नयाँ अनुहार र नयाँ शैलीतर्फ मोडिन्छन्? काठमाडौं–५ मा यसपटकको चुनाव केवल प्रतिस्पर्धा मात्र होइन, ‘कामको मूल्यांकन भर्सेस विष्यको दृष्टि’ बीचको जनमत जाँच पनि बन्ने देखिन्छ।